نور ثامن

تزاوَرُوا تحـابـوا و تصـافحُـوا و لا تحـاشمـوا

به دیدن یکدیگر روید تا یکدیگر را دوست داشته باشید و دست یکدیگر را بفشارید و به

 هم خشم نگیرید.

(بحارالانوار،ج78،ص 347)

يا رضا مي گم بلكه دل آروم بگيره

يه نفس با ذكر تو جون بگيره

منم كه مي دونم فرشته با اسم تو پر وا مي كنه

واسه هر لحظه نگاهت دلشو خوش مي كنه

كاش مي شد تو حرمت خونه كنم

دلمو عاشق و ديوونه كنم

ميگن هر كي پيش عشقش راحت

دل من تو حرم تو راحت

مي دونم تا آدمي زمينيه

دل اون اسير نامردميه

اما نه اين دل من يه جوريه

اسير يه مرحم خداييه

هر قدر دلم شكسته زخميه

مي دونم مرحم اون يه جاييه

مي دوني وقتي دلت بد مي گيره

دل تو مونه ي مشهد مي گيره

اگه ديدي يه جوري تنها شدي

مي دوني از يه كسي جدا شدي

اگه ديدي روح تو هواييه

تن درمونده تو به دنبال يه جاييه

 تو مي گردي دنبال روح خودت

روح تو مي گرده دنبال خودت

وقتي درگير يه حس غربتي

تازه اون وقت مي رسي به حرمت مقدسي

حرمت حس يه عشق خوب و پاك

حسي كه تو حرم آقام رضا خوبه و پاك

ح.اكبريان

مَن حاسَبَ نَفسَهُ رَبَحَ وَمَن غَفَلَ عَنهَا خَسِر

آن کسى که نفسش را محاسبه کند، سود برده است و آن کسى که از محاسبه

 نفس غافل بماند، زیان دیده است.

آمدم اي شاه پناهم بده

خط اماني زگناهم بده

اي حرمت ملجا درماندگان

دور مران از در و راهم بده

اي گل بي خار گلستان عشق

قرب مكاني چو گياهم بده

لايق وصل تو كه من نيستم

اذن به يك لحظه نگاهم بده

اي كه حريمت به مثل كهرباست

شوق و سبك خيزي كاهم بده

تا كه ز عشق تو گدازم چو شمع

گرمي جان سوز به آهم بده

لشكر شيطان به كمين من است

بيكَسم اي شاه پناهم بده

در شب اول كه به قبرم نهند

نور بدان شام سياهم بده

اي كه عطا بخش همه عالمي

جمله حاجات مرا هم بده

آنچه صلاح است براي (حسان)

از تو اگر هم كه نخواهم بده

مَـن فـرّج عن مـومـن فـرّج الله عَن قَلبه یـَوم القیمة

هر کس اندوه و مشکلى را از مومنى بر طرف نماید خداوند در روز قیامت انـدوه را از قلبش بر طرف سازد.

امام رضا علیه السلام