نور ثامن

أیما اثْنَین جَرى بینهما كلام فطلب أحدهما رضَـى الاخر كانَ سابقة الىَ الجنّة

هر یك از دو نفـرى كه میان آنها نزاعى واقع ی و یكـى از آن دو رضایت دیگرى را بجـویـد ، سبقت گیـرنـده

اهل بهشت خـواهـد بــود.

(محجه البیصاء ج 4،ص 228)

لاأفلَحَ قـَومٌ اشتَـروا مَـرضـاتِ الْمَخلـُوق بسَخَطِ اْلخـالِق

رستگـار نمیرند مـردمـى كه خشنـودى مخلـوق را در مقـابل غضب خـالق خریدنـد 

(تاریخ طبرى،ص 1،ص 239)

إنَّ شِیعَتَنا مَنْ سَلمَت قُلُوبُهُم مٍن كُلِّ غَشٍّ و غِلٍّ وَ دَغَلٍ

بدرستی كه شیعیان ما قلبشان از هرناخالصی و حیله و تزویر پاك است

(فرهنگ سخنان امام حسین ص/ 476)

أَعْجَزالنّاسٍ مَنْ عَجَزَ عَنِ الدُّعاء

عاجزترین مردم كسی است كه نتواند دعا كند

(بحارالانوارج/ 93 ص/ 294)

لا یأمَن یومَ الْقیامَةِ إلاّ مَنْ خافَ الله فِی الدُّنیا

 
كسی در قیامت در امان نیست مگر كسی كه در دنیا ترس از خدا در دل داشت

(فرهنگ سخنان امام حسین ص/ 476)

اَلْبُكاءُ مِنْ خَشیةِ اللهِ نَجآةٌ مِنَ النّارِ

گریه از ترس خدا سبب نجات از آتش جهنّم است

(حیات امام حسین ج 1 /ص 183)

بارد چه؟ خون ز ديده . چشان؟ روز و شب . چرا؟

از غم كدام غم؟ غم سلطان اولياء

نامش چه بد؟ حسين. زنژاد كه؟ از علي

مامش كه بو ؟ فاطمه . جدش كه ؟ مصطفي

چون شد؟ شهيد شد. دشت ماريه

كي؟ عاشر محرم و پنهان؟ نه بر ملا

شب كشته شد؟ نه . روز چه هنگام ؟ وقت ظهر

شد از گلو بريده سرش ؟ ني از قفا

سيراب كشته شد؟ نه . كسي آبش نداد؟ داد

كه؟ شمر. از چه؟ چشمه زسرچشمه فتا

كسي كشته شد از پسرانش ؟ بلي دو تن

ديگر كه ؟ نه برادر. ديگر كه ؟ اقربا

ديگر پسر نداشت؟ چرا داشت آنكه بود؟ سجاد

چون بُد او؟ به غم و رنج مبتلا

ماند او به كربلاي پدر؟ ني به شام رفت

با عز و احتشام ؟ نه با ذلت و عنا

بر تن لباس داشت ؟ بلي گرد رهگذر

بر سر عمامه داشت ؟ بلي چوب اشقيا

كس بود همرهش ؟ بلي اطفال بي پدر

ديگر كه بود؟ تب . كه نمي گشت از او جدا

از زينت زنان چه؟ به جا مانده بُد دو چيز

طوق ستم به گردن و خلخال غم به پا

کربلا لبریز عطر یاس شد. . . .نوبت جانبازی عباس شد.

گویند که در روز قیامت علمدار شفاعت زهراست . . . علم فاطمه دست قلم عباس است.

 پرسیدم از هلال چرا قامتت خم است ؟

آهی کشید و گفت ماه محرم است 

فرشته‌ها از امشب صبوی غم می‌نوشن            دوباره اهل جنت پیرهن سیاه می‌پوشن

 محرم ماه غم نیست ماه عشق است محرم مَحرم درد حسین است 

عالم همه قطره اند و دریاست حسین . . . خوبان همه بنده اند و مولاست حسین

ترسم که کند شفاعت از قاتل خویش . . . از بس که کَرَم دارد و آقاست حسین 

منزلگه عشاق دل آگاه حسین است . . . بیراهه نرو ساده‌ترین راه حسین است

از مردم گمراه جهان راه نجویید . . . نزدیکترین راه به الله حسین است 

 عطری که از حوالی پرچم وزیده است . . . ما را به سمت آقا کشیده است

از صحن هر حسینیه تا صحن کربلا . . . صد کوچه وا کنید محرم رسیده است 

خاک حسین بوی وفا می دهد . . . تربت عشق است شفا می‌دهد

دانی از چه رو گاه گاه  آید زلزله . . . چون زمین هم می‌کند با نام زینب هروله

دانی از چه رو گاه گاه طوفان می‌شود . . . صحنه جنگیدن عباس اکران می‌شود

 سعی کن حرص و طمع خانه‌خرابت نکند . . . غافل از واقعه روز حسابت نکند

ای که دم می‌زنی از عشق حسین بن علی . . . آنچنان باش که ارباب جوابت نکند

 برای باغبان یاس آفریدند . . . علی را أشجع الناس آفریدند

وفا داری و مردی و شجاعت . . . یکی کردند و عباس آفریدند

 قیامت بی حسین غوغا ندارد

شفاعت بی حسین معنا ندارد

حسینی باش که در محشر نگویند

چرا پرونده ات امضا ندارد

 پیر همه بود اگرچه او کودک بود

صبرش ز غریبی پدر اندک بود

می کرد به نی اشاره می گفت رباب

ای کاش سر نیزه کمی کوچک بود

فرا رسیدن ایام ماه محرم را تسلیت می گوییم 

دیباچه ی عشق و عاشقی باز شود

 دلها همه آماده ی پرواز شود

با بوی محرم الحرام تو حسین

ایام عزا و غصه آغاز شود

 دل را اگر از حسین بگیرم چه نیست

 بی عشق حسین اگر بمیرم چه نیست

فردا که کسی را به کسی کاری نیست

دامان حسین اگر نگیرم چه کنم

به سر غیر از تو سودایی ندارم یا حسین جان ، به دل جز تو تمنایی ندارم یا حسین جان ، خدا داند که در بازار عشقت ، به جز جان هیچ کالایی ندارم یا حسین جان